Psychotesty kierowcy od 14 listopada 2026: kto płaci 200 zł
Od 14 listopada badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu kosztuje 200 zł. Sprawdź, kogo obejmuje, kto finansuje badanie i kiedy zostaje stawka 150 zł.
Od 14 listopada 2026 roku opłata za badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu wynosi 200 zł zamiast 150 zł. Tyle samo kosztuje ponowne badanie po zakwestionowaniu orzeczenia. Zmiana nie oznacza jednak, że każdy kandydat na prawo jazdy musi robić psychotesty. Osoba ubiegająca się wyłącznie o zwykłą kategorię B nie ma takiego rutynowego obowiązku.
Krótka odpowiedź
Zapłacisz 200 zł, jeśli badanie objęte przepisami rozpocznie się 14 listopada lub później. Jeżeli rozpoczęło się przed tą datą i do dnia wejścia zmiany w życie nie zakończyło się wydaniem orzeczenia psychologicznego, nadal podlega starej opłacie 150 zł. Sam termin rezerwacji nie został w przepisie nazwany rozpoczęciem badania, więc w sprawie granicznej poproś pracownię o potwierdzenie faktycznej daty rozpoczęcia.
Najpierw sprawdź podstawę badania. Może nią być kategoria prawa jazdy, skierowanie po konkretnym zdarzeniu, przedłużenie uprawnienia albo praca instruktora lub egzaminatora. To ważniejsze niż potoczna etykieta „psychotesty dla kierowców”.
Kategoria B zwykle nie oznacza psychotestów
Przy pierwszym ubieganiu się o kategorię B wykonuje się badanie lekarskie, ale ustawa nie dodaje do niego automatycznie badania psychologicznego w zakresie psychologii transportu. Psychotesty mogą pojawić się później w ściśle określonej sytuacji, na przykład przy przywracaniu uprawnienia cofniętego z powodów wskazanych w ustawie albo po skierowaniu związanym z zachowaniem na drodze.
Nie kupuj więc badania tylko dlatego, że ktoś użył ogólnego hasła „badania kierowców”. Zapytaj, jaki przepis, decyzja albo rodzaj uprawnienia stanowi podstawę. Jeżeli tworzysz zwykły Profil Kandydata na Kierowcę dla kategorii B, potwierdź listę dokumentów w swoim urzędzie i nie dopisuj psychotestów na własną rękę.
Kto musi przejść badanie psychologiczne
Ustawa obejmuje kilka odrębnych grup. Do najważniejszych należą:
- osoby uzyskujące kategorie C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D lub D+E albo uprawnienie do kierowania tramwajem;
- osoby przedłużające ważność tych ciężarowych i autobusowych kategorii albo pozwolenia tramwajowego;
- kierowcy skierowani po spowodowaniu wypadku ze skutkiem śmiertelnym lub określonymi ciężkimi obrażeniami;
- osoby, które kierowały po alkoholu lub środku działającym podobnie, przekroczyły 24 punkty albo w okresie próbnym popełniły co najmniej dwa wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;
- osoby, u których badanie lekarskie wskazało możliwość poważnych przeciwwskazań psychologicznych;
- kandydaci na instruktorów i egzaminatorów oraz osoby już wykonujące te funkcje;
- osoby ubiegające się o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne oraz przedłużające takie zezwolenie.
Przepisy obejmują też niektórych uczniów i uczestników kształcenia zawodowego przygotowującego do kategorii C, C+E lub D. To badanie ma własną podstawę i zasady finansowania; nie należy przenosić go automatycznie na każdego kursanta szkoły jazdy.
Kto płaci 200 zł, a kiedy koszt ponosi inny podmiot
Zasadą jest koszt po stronie osoby badanej. Ustawa przewiduje jednak wyjątki. Badania wykonywane w trybie art. 229 Kodeksu pracy nie obciążają pracownika według tej ogólnej zasady. Za wskazanych w ustawie kandydatów i uczniów szkoły ponadpodstawowej płaci organ prowadzący szkołę. Osobne przepisy kierują koszt do budżetu obrony narodowej w określonych przypadkach wojskowych, do budżetu ministra właściwego do spraw wewnętrznych przy niektórych zezwoleniach służbowych oraz do budżetu gminy przy zezwoleniu na pojazd uprzywilejowany ochotniczej straży pożarnej.
Jeżeli pracodawca, szkoła albo służba wysyła cię na badanie, ustal finansowanie przed wizytą. Nie zakładaj ani że zawsze płacisz sam, ani że sam fakt wykonywania pracy kierowcy automatycznie przenosi rachunek na pracodawcę. Liczy się konkretna podstawa badania.
Stara stawka zostaje tylko dla rozpoczętego badania
Przepis przejściowy jest wąski. Stawka 150 zł pozostaje dla badania rozpoczętego przed 14 listopada i niezakończonego do tej daty wydaniem orzeczenia. Nie mówi o samym skierowaniu, zapisie w kalendarzu ani wpłaconej zaliczce. Jeżeli termin przypada blisko zmiany, poproś pracownię o pisemne wskazanie stawki i daty rozpoczęcia procedury.
Nowa kwota obejmuje również ponowne badanie przeprowadzane po zakwestionowaniu orzeczenia. Wniosek o nie składa się pisemnie w ciągu 14 dni od otrzymania orzeczenia, za pośrednictwem psychologa, który je wydał. Ponowne badanie wykonuje właściwy wojewódzki ośrodek medycyny pracy, a jego orzeczenie jest ostateczne. Co do zasady koszt ponosi osoba badana, z wyjątkiem badań objętych art. 229 Kodeksu pracy.
Psychotesty i badanie lekarskie to dwie różne procedury
Badanie lekarskie ocenia przeciwwskazania zdrowotne do kierowania. Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu kończy się osobnym orzeczeniem o istnieniu albo braku przeciwwskazań psychologicznych. Jedno nie jest potoczną nazwą drugiego i nie można ich zamieniać przy kompletowaniu dokumentów.
Sprawdź skierowanie, kategorię lub decyzję, zanotuj faktyczną datę rozpoczęcia badania i zapytaj, kto zgodnie z tą podstawą ponosi koszt. Te trzy informacje pozwolą ustalić, czy dotyczy cię 200 zł, stara stawka 150 zł czy finansowanie przez inny podmiot.